Dieser amüsante Artikel über die Schlaraffen wurde am 15.02.2009 im "Weser Kurier" veröffentlicht.
DE PLATTDÜÜTSCHE ECK
Tosamen speelen
Minschen tosamen bringen, dat se mit'n anner
ümgahn un snacken köönt, nich blootsöver'n Draht as mit Telefoneeren or
Tschätten in't Internet, nee, as lebennigeWesen to desülbige Tiet op een Placken.
Ook wenn wi meent, dat de Minschen vundaage
veel för sik alleen rüm prökeln
doot, so gifft dat liekers ‚n Sack vull
Gelegenheiten, dat sik Minschen rejell
drapen doot.
Door is de Piesel, de Sportvereen, dat Tokieken in'n Stadion. Man dat gifft ook
Vereenen un Gesellschaften, de sünd över
veele Jahren lebennig bleben un funkscheneert
vundaage noch, ook wenn dat denn
un wenn 'n beten wat vigeliensch utsehen
mag.
De „Schlaraffen“ sünd een vun düsse
steenoolen Inrichtungen, de sik oftins an
de Kant vun de Gesellschaft döör de
Tieden fummeleert hebbt. Se hollt sik
jümmers noch an de oolen Prozeduuren
vun dunntomalen un dükert eenmaal in de
Week annere Welt in -so as se dat siet
veele Jahren mookt. Düsse „ Schlaraffen " -
Mannslüüd speelt de oolen Riddertieden,
treckt sik Kleddaasch doorto an un snackt
sik 'n eegen Spraak mit veele
Sünnerlichkeiten tosamen.
Man se wülltdat Speel nich vullstännig-eernst nehmen
un verhohnepiepelt allens, meist as'n
Karnevalsvereen, un liekers wüllt se nich
bloots Schandudel moken
Profeschoon un Alldag mööt butenvörblieben,
seggt se, un de Avend dröff sikbloots üm de schöönen Sieten vun't Leben
dreihen - Kunst, Literatuur, Musik -.
Düsse Slag na de schöönen Sieten vun't
Minschenleben hangt mit de Tiet
tosamen, as düsse Vereen opsett worn is in
de Jahren, as de Revolutschoon vun 1848
op Schiet utlopen weer un as de
Börgerslüüd ehre Schandudel nich mehr
op de Straat moken wullen, „In arte
voluptas" heet ehr Parool, un dat will
seggen, dat in de Kunst dat Vegnögen to
finnen is.
För de Mannsminschen in düssen
Vereen is so'n Tosamendrapen an'n
Avend jümmers as‘n Ruutjumpen ut de Tiet
mit all ehr Jachteree, seggt mennigeen vun
düsse Schlaraffen. He kunn maal 'n heel
un deel annere Aart vun Tosamenleben
speelen, hollt bi dat Speelen sien Kopp
kregel un dröff 'n vullstännig annern
Minschen wesen, as he dat in sien Alldag
sien mutt. Dat he doorbi ook noch mit
lebennige Minschen tosamensitten un
snacken un speelen deit, mookt de Saak
för em un de Welt noch beter.
Villicht grient de eene or de annere överdisse Aart vun Speelen un Ruutjumpen ut'n
Alldag. Man dat eene blifft: Sowat hallt de Minschen as lebennige Wesen
tosamen, un dat blifft bit vundaage
eerstmaal wat Goodes.
© 2009 Weser Kurier
PDF-Druckversion
Eingereicht von Rt. Staniwelli52
Veröffentlicht von Don Immo-nett346 am 23.02.2009
